واژه رنگ زندگی است

	واژه رنگ زندگی است
	آنچه به قلم می آید می نویسم ...		:: HOMEPAGE	:: E-MAIL	:: BLOGSKIN


	گل من
	یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387-3:33 -پریسا
	گل من مونده پیشت خیلی مسیر دور بود از اینجا تا به کجا فکر می کنم که چی بود؟ دستی بهش نمی رسید از بس که راهش دور بود دلم اگر میخواستش فقط برای نور بود یک یادگار یک شاخه گل یک بوی خوب یک ماه بود گل من اجاره ی یک قصه ,گل شازده کوچولو بود ستاره در حال گذر باز دوباره یک شب بود باز م داره صبح میشه یک نفر دنبال یک ستاره بود چشمای جستجو را حس می کنی چطور بود؟ پری قصه ای بود یک شعر تازه ای بود چشماش دیگه خسته بود ,دستش ولی بسته بود صبح که شد گل نبود گلش تو قصه مونده بود میون قصه ها گل من اسم شعر پریسا بود اول شعر گل سرخ یادگار موندگار قصه بود
	لینک ثابت \| حالا می دانم
	شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387-17:21 -پریسا
	حالا می دانم شاخه های رز و مریم با هم فرق دارند آری!اگر بسیار یا کم گلها با هم فرق دارند لحظه ای شادم و لحظه ای مات و غمگین میدانم اینک لحظه ها با ثانیه ها فرق دارند بر عکس می گردم طواف می کنم خانه ات را دیوانه دوست دارم باشم مگر چرخیدنها فرق دارند؟! من یقین کافر هستم ,تو اطمینان دارم با شک مومنی با این حساب , حسابهای جهنم هم با هم فرق دارند میدانم گرفتن پروانه در مشت مرگ وقوع حادثه دارد لحظه های گرفتن و رها کردن هم با هم فرق دارند واژه هایم واژه واژه باهم در گفتگوی زندگی واژه هایم هم مثل پریسا ها با هم فرق دارند
	لینک ثابت \|

تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.