واژه رنگ زندگی است

	واژه رنگ زندگی است
	آنچه به قلم می آید می نویسم ...		:: HOMEPAGE	:: E-MAIL	:: BLOGSKIN


	نشانی!
	شنبه سی و یکم فروردین 1387-2:17 -پریسا
	میگویند گم میشوند! نمیدانم شاید مسیرش را سخت کردم کوچه ها زیادند یا من نمیخواهم آدرس بدهم! اما دوستانم میگویند فکرکدام مسیر سخت است! کمی فکر میکنم نگاهم را بگیر لبخندم را بفهم اگر مهر بان بودی مسیر را کمی جلو تر بیا خب وسط راه فکرها اشتباه می شوند شاید لبخندم برای آنها معنی پایان بدهد نمیدانم! ؟! چه میشود کرد دوباره میپرسند نشانی ات کجاست؟ دستم را زیر چانه ام میگذارم همراه جریان خونم می روم و میروم مزرعه احساسم را میبینی! حساس است تحمل طوفان را ندارد مزرعه ای آرام و ساکت ارام تر اسیبی نرسان درست است که میبخشم اما دیگر این مسیر بسته است! باید مسیر را عوض کنی! اگر کسی جوینده باشد می یابد پشت پس کوچه عاطفه ها پریسادر کنار گل رز پیچکی پیچیده دور دلش که به هر کس گل ندهد
	لینک ثابت \| مهربانی
	پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387-3:15 -پریسا
	روی تقویم دلم ایستاده ام چند روزیست در حال شمردنم مهربانی را میخواهم بشمارم روزها را یک به یک مرور کنم یک روز خنده ای از ته دل در کنار دوستانم بود یادم هست روز دیگر گریه ای آن هم از سر مهربانی بود روزی را یادم هست سیلی خورده ام میدانم آن هم مهربانی بود روز دیگر پدرم خشمگین بود اما باز آخرش مهربانی بود آن یکی روز خاطره ای ماند از عزیز پیری در خاک او که مظهر مهربانی بود یک شب هم تاریک بود از غم آنقدر که مهربانی را چشمم ندید اما آن شب هم مهربانی بود شاید روزی سخت بود دیدنش شاید از درک آن عاجز بودم من هر چه بود و هر چه هست آن که کرد و آن کس که نکرد خط مهربانی می بینم برگه های تقویم را با مهر بانی یک به یک خط می کشم تقویم را ببین هر روزش را خط زدم این تماشا گر روز شمار ان خطی را می کشد که من ان بینم پریسا همه را خوب دید به قول سفر کرده پیر همه را خوب ببین این قلم در دست توست همه تقویم را مهربان مهربانی ببین
	لینک ثابت \|

تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.