واژه رنگ زندگی است

	واژه رنگ زندگی است
	آنچه به قلم می آید می نویسم ...		:: HOMEPAGE	:: E-MAIL	:: BLOGSKIN


	ساعتم خواب رفت!
	سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386-4:9 -پریسا
	اين بار ساعتم خواب مي رفت دست و پايش خسته بود بي پا مي رفت به صورتش آب مي پاشم تا بيدار بماند آب در گير دست و پايش شد تا بيمار بماند فكرم را تزريق كردم در رگهايش تا باز برود سر سپرده شود به زندگي كردن راه برود برايش گل مريم را در چمنزار خواستم بياورم چمنزار مريم نداشت در گل فروشي رفتم بياورم خواستم مهربان كنم عنكبوتي را شاد كنم گفت مهربان شود از گرسنگي خواهد مرد چه كنم؟ راه را رفتم تا فاصله ها را از همه جا بردارم خسته شدم از دوريها شكسته ها را بردارم چشم رسيدو گفت سالهاست بين چشمهايم فاصله اي است فاصله دو چشم را ديدم باور كن فاصله اي است در دنياي صنعت دنبال پلكان رفتم اين قرن به من خنديد و من دلگير رفتم گفت در دنياي كه فواره هم باآسانسور مي رود به دنبال كدام پلكان ذهن تو مي رود از اين گردش گردون گردونه ساعتم نمي گرده از اين روزگار من چرخش عقربه م نمي گرده ساعتم هنوز گيج بود ازاين چيزها كه بايد ببيند پريسا درك مي كند زشتي هم زيباست كه بايد ببيند
	لینک ثابت \| سفيد و سياه
	چهارشنبه دهم مرداد 1386-2:24 -پریسا
	مي خوام غزل پاره كنم بازم يك حرفي بزنم دلم را آرومش كنم به سوي سكوت راه برم مي خوام دستهام و رنگشون كنم باز دوباره يك سر به دفتربزنم دسته دسته برگه ها را عدد كنم به كوچه هاش آب بزنم آفتاب را امروز نمي خوام همش سرش شلوغ بوده درگير مردمش بوده به سوي او نمي روم اين بارم به شب سر ميزنم آروم و يك دست برام ماه ومهتاب برام دفترا كه بازش كنم سفيدا را سياه كنم مي گم غزل پاره كنم قافيه بندي نكنم بازم آزادش بزارم هر چي دلم خواست بزارم حالا داره تموم ميشه اما بازم اين سفيده كه سياه ميشه دلم ميخواست دفتر پريسا سياه باشه با نوشتن قلمش سفيد بشه قافيه ها رو قلب من سفيد بشه حرف تموم نوشته ها با سفيدي تموم بشه
	لینک ثابت \|

تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.