تبليغاتX
واژه رنگ زندگی است
واژه رنگ زندگی است

آنچه به قلم می آید می نویسم ...

:: HOMEPAGE :: E-MAIL :: BLOGSKIN

اجازه هست همه را آبي كنم؟

پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386-2:46 -پریسا

                        
   امروز چقدر آبي بودم؟
     آرام بودم
      مهربان بودم خوب بودم
        شاد بودم
   امروز چقدر آبي بودم؟
     بعيد نيست  شايد  هنوز هم آبي باشم
          غربت واژه را تا شكفتن رفته بودم
             چقدر گذشته بودم
                 آشناي حكايت ديروز و فردا بودم
    امروز چقدر آبي بودم؟
       هر كجاي جهان بودم
            كلمات را صميمي كرده بودم
               بر بط را خوش مي نواختم
                     و مي خواستم همه را مست  كنم
                        فردا به ياد خواهي آورد
                              شايد بازهم آبي بودم !
     امروز چقدر آبي بودم؟
         هر چه بودم پريسا بودم
             لبخند زده بودم
                و حالا آبي آبي بودم
                    دلم مي خواست قلمم را بردارم
                        روي چهره همه را آبي كنم
                            سرتا سر دل را آسماني كنم
           يك دفعه به خود آمدم
              در ايستگاه  برگه و قلم بودم
                  آخر سطر دفتر بودم
                     مداد را آبي برداشته بودم!
          واقعا من چقدر آبي بودم؟
              اينك سراغ تك تك تان آمده ام
                 با رنگ آبي آمدم
       اجازه هست؟
          خانم ، آقا
             ببخشيد
                  مي شود شما را هم آبي كنم؟

لینک ثابت |

بگذارگريه كنم

پنجشنبه دهم خرداد 1386-3:36 -پریسا

                 
      بگذار گریه کنم
        نه برای تو
          که عشق و عقل در تو آشتی کرد ه اند
             که دستهای تو سبز است
                و آسمان تو آبی
        اینک می خواهم از تو ایستادن را بیاموزم
      
ای بهار استوار

     بگذار گریه کنم
        نه برای تو
          که برای فرا رسیدن مرگ
           از آسمان حادثه می بارد
             و تو
              به سمت عشق راه می روی
                و از خدا روشن می شوی

      بگذار  گریه کنم
        نه برای تو
         که وقتی نه من بودم و نه تو
           یادت را پر آوازه کرده بودی
            برای عاطفه ای که نیست
              و پريسايي که فانوس به دست
                  درشهري از شهرهاي شما
                      به دنبال عاطفه مي گشت

      بگذار گریه کنم
           برای انسان قرن خودم
            انسان کج و معوج
             انسان مربع
               انسان واژگون
                 و انسانی که برای جنایتش هورا می کشد
                     و برای اشکها ، لبخند می زند
                 جاهل است
                انسانی که
                  ماه را رفته است
                    اما دلش را طی نکرده است
                      و دنیایی که به خوا ب رفته
                        و در همه واژگون شده
                          دست و پا می زند
            قلب را در  دموکراسی الک کرده
                و مودب تر از همیشه
          مظلومیتت را برای همیشه
               اجتناب نا پذیر کرده است

لینک ثابت |


تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.

بهترین و زیباترین کدهای جاوا اسکریپت به همراه آزمایش آن کد کدهای جاوا اسکریپت بزرگترین سایت جاوا اسکریپت ایران

*
*
*
*
*
*
*
#FFFFFF
JavaScript Codes