واژه رنگ زندگی است

	واژه رنگ زندگی است
	آنچه به قلم می آید می نویسم ...		:: HOMEPAGE	:: E-MAIL	:: BLOGSKIN


	سو ء تفاهم
	چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385-1:40 -پریسا
	چه كسي بر دفتر شعرم آب ريخت دفترم از چه رو خيس شد دست نزن مال من است چه كسي گفت:سو تفاهم شد! اخر با چه چيز اينچنينش كردي از چه رو سوتفاهم شد من تمناي تو را كه نخواستم حتي خواهشت را هم نمي خواستم مگر چشم نداشتي كه چنين كردي ياكه بي سواد ي و سوادنداشتي از چه رو برگ زدي دفترم را چه كسي گفت بخواني قلمم را مي داني داد نخواهم زد من كه جنجال نخواهم كرد شايد از همين امر چون آگاهي اينچنين كردي و بر من گستاخي سقف اوقات مرا لبريز كردي جام غم برايم پر كردي ساقي ساغر نوشت باد اما خانه ات ويران باد خسته شدم از تكرار سو تفاهم هايت بس نمي كني چرا اين حرفهايت مي زنم ساغر را بر پيكرت تا كه بشكني در چهر ه ات واي خداي من اين كه شكست من چرا نفهميدم سو تفاهم است! پريسا باز هم كه گل كاشتي از چه رو چنين دسته گلي كاشتي آيينه ي صد تكه ي چهره ي من اين كه اشك خود من بود بر دفتر من!
	لینک ثابت \| گل مصنوعي
	شنبه بیست و پنجم آذر 1385-3:10 -پریسا
	يكي داره گل ميسازه يك گل مصنوعي سازه مي خواد كه به تو تقديمش كنه واست مي خواد تزيئنش كنه اما نمي دونم چرا گلش بو نداره نمي دونم چرا گلش روح نداره بوش مي كنم بازم يك مشكلي داره يك ايرادي داره گلش اصلا بو نداره رنگش از خورشيد مي پره رو نداره سايه پرسته گل ه آفتاب نداره گلسازه گلش بهاري نداره اصلا اين گل فصلي نداره بازم نگاهش مي كنم بار نداره حتي يك غنچه كوچيك هم نداره راستي اين گله اصلا خار نداره واي اين كه ريشه رو نداره ببين گلش ترسي تو ش نداره آخه اون هيچ وقت شته نداره گله حتي بيمارنميشه تب نداره سالمه آخه تشنه نميشه آب نداره اما اونم ممكنه كه دل داشته باشه!؟ يا از ساختش منظوري داشته باشه!؟ بگذار بسازه گلسازي كه گل سازه اما گلش و نبايد براي پريسا بسازه اخي چيز مصنوعي دوست نداره اين كه ديگه جاي بحث نداره!
	لینک ثابت \| بخواب
	دوشنبه بیستم آذر 1385-2:54 -پریسا
	امشب يكي از عاشقي داد مي كشيد يكي ديگه از مستي عربده كشيد داد عاشق و عربده مست هر دو داشت خواب من و از چشمم بيرون مي كشيد چشمام را كه باز كردم ديدم هنوز شبه اونطرف دختر همسايمون ماه مي كشيد نفهميدم كه چه كسي داره جيغ مي زنه اما يكي سر كوچه طناب يك دار مي كشيد گفتم حتما خواب يك كابوس تو شب مي بينم ديدم يكي بازم داشت علف هرزبيرون مي كشيد گفتم اگر داد و عربده نبود كه خواب بودم اين همه كشيدن را نمي ديدم كي مي كشيد!؟ يكي در زد كه بياد تو خبر تازه آورده بازم يك قاصدك خبر را برام داشت مي كشيد گفت كه عشقه داد ميزده، دختره ماه كشيده مست عربده زده ، يكي سر كوچه دار براش مي كشيد يكي از خواب پريده گفته كابوسي راديده توي خوابش علفهاي هرز را از باغچه بيرون مي كشيد ديگه وقته خواب رسيده خوابم، داد و عربده و علف نداره چشمام و مي بندم به نظرت پريسا اين بار چي مي كشيد!؟
	لینک ثابت \| دريا شدم!
	پنجشنبه شانزدهم آذر 1385-1:40 -پریسا
	اندكي شبيه دريا شد ه ام همين درياي كوچك دهانم طعم آبي گرفته و پاهايم جلبك بسته نخند راست مي گويم در دلم ماهي بگذارم يا نه؟ در كف اش سنگ ريزه كنم پهن؟ اگر باد بيايد دلهره اي نيست روييدن باد را به رخم هم نكشي من چه قدر محرم باران شد ه ام كه الان دل من درياي كوچك شده است؟ من چه دريايي شده ام ، ماهيگيري ممنوع، شنا هم نداريم اگر غرق شدي، نجات هم نداريم دلم مي خواهد آنقدر دريايي بشوم كه ديگر به چشم نيايم
	لینک ثابت \| آرام باش
	دوشنبه سیزدهم آذر 1385-2:26 -پریسا
	آرامش... خسته اي؟ مي دانم گسسته اي؟ مي دانم همه آرامش دنيا تقديمت باد شكل نرم يك رويا... مثل يك خواب شيرين... لختي آرامش... موسيقي زيباي سكوت... .آرام باش آرام. آرام. آرام... غروب براي تو ديگر برگ هم نمي ريزد ساكت است خيلي ساكت سسسسسسسسس. پس آرام باش آرام. آرام. آرام... نمي خواهد لمس كني فقط بدان كه مي تواني آرام باشي پريسا بس است فكر نكن آرام باش آرام . آرام. آرام.
	لینک ثابت \| ورق بزن...
	چهارشنبه هشتم آذر 1385-1:29 -پریسا
	نمي داني چه قدر اضطراب پشت پلك هايم يخ زده اصلا بگذار اعتراف كنم كه مي ترسم هم از مرگ فنجان لب طلايي ام هم از مرگ عنكبوت ماده و هم از اين شب كه سرگيجه گرفته و هي مي چرخد از همان وقتي كه آبي مي پوشم مي ترسم از همان وقتي كه آبي مي نوشم مي ترسم اصلا چه كسي گفته هفت آسمان بالاي سر من باشد ؟ اگر من آسمان نخواهم بايد پيش كدام خدا بروم ؟ به فرض كنار همين شب ديوانه رو به پنجره بميرم كدام آسمان كدام خدا سياه مي پوشد ؟ چه كسي مي پرسد چند سال قبل از مرگش مرده بود ؟ اما دلم مي خواهد پريسا، شب هفت مرا در آسمان هفتم بگيري و رنگ چشم هايت لباس بپوشي و دست هايت بوي ترانه و موسيقي بدهد آيينه به خواب رفته است مخاطب ديگر براي كه گريه كنم ؟ حالا مرا ورق بزن ... دختر صفحه ي بعد سطر اول مي نشيند
	لینک ثابت \| سكوت زيباست
	چهارشنبه یکم آذر 1385-2:7 -پریسا
	آنسوي شب من در خلوت آرام سكوت مي كنم تقسيم مي كنم سكوت را با سكوت... من به دنبال كلامي در ذهن كه بگويم چيست?! اين نيست! و نمي يابم كلامي بارها پرسيدم از خود شعر از بهر طبيعت را كن سرود من به دنبال واژ ها در حرف كه بگويم هست يا نيست و نمي يابم كلامي بارها برگردان خود شدم تا كسي نخواند شعري نشنودگوشي و اگر هم كه شنيد تو بدان عمق كلامت را ... نمي فهمد پس شعر نگو حرف نزن آرام باش ساكت باش سكوت زيباست
	لینک ثابت \|

تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.